2. Zorg, Welzijn en Inclusie

  • 2.1 Zorg
  • 2.2 Mantelzorg en Vrijwilligers
  • 2.3 Eenzaamheid
  • 2.4 Ondersteuning van mensen met een beperking
  • 2.4 Verslavingszorg; alcohol, drugs en gokken

2.1 Zorg

Door de huidige economische omstandigheden en de vergrijzing doen steeds meer mensen een beroep op de zorg en het sociale vangnet van de gemeente dan ooit tevoren. Door de overheveling van rijkstaken is de gemeente verantwoordelijk voor de toekenning en uitvoering van deze ondersteuning.

TeamDAP wil:

  • dat er niet wordt bezuinigd op de zorg. 
  • wil woonzorgwoningen, zodat ouderen zo lang mogelijk samen kunnen blijven.
  • dat de gezondheidszorg beter kan door ondersteuning anders te organiseren.
  • een onderzoek naar de haalbaarheid en wenselijkheid van educatieve voorzieningen voor ouderen, gericht op het kunnen blijven deelnemen aan de maatschappij.
  • dat de gemeente Haaksbergen de gelden die voor de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) vanuit het Rijk worden ontvangen volledig worden ingezet voor de WMO.
  • dat de zorg zo is georganiseerd dat problemen vroegtijdig worden gesignaleerd, zodat ze daadkrachtig aangepakt kunnen worden.
  • dat de indicaties van de WMO door onafhankelijke partijen worden gesteld.
  • dat mensen met zorgvragen efficiënt, correct en onafhankelijk geholpen worden.
  • minder bureaucratie in de zorg.
  • niet over, maar mét mensen praten.

TeamDAP vindt:

  • dat de gemeente ervoor dient te zorgen dat de zorg zo dicht mogelijk bij de inwoner en zo eenvoudig mogelijk wordt georganiseerd en kwalitatief goed wordt uitgevoerd.
  • dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig moeten kunnen wonen en staat voor een politiek waarbij de gemeente haar inwoners stimuleert en ondersteunt om de regie van hun leven in eigen hand te houden.

TeamDAP gelooft:

  • in de zelfredzaamheid van mensen. Mensen zelf zijn in veel gevallen beter en efficiënter in het bedenken van oplossingen dan de overheid. Lukt dat niet, dan staat de gemeente klaar om voorzieningen te treffen.

TeamDAP onderschrijft: het belang van een vervangende vorm van de huidige polipost MST.

2.2 Mantelzorgers & Vrijwilligers

Mantelzorgers zijn inwoners die zorgtaken voor een dierbare op zich hebben genomen.

TeamDAP wil:

  • dat de gemeente de mantelzorgers goed informeert over de mogelijkheden voor ondersteuning.

Mantelzorgers en vrijwilligers met zorgtaken zijn onmisbaar voor mensen die zorg nodig hebben, maar zij kunnen professionele hulp niet vervangen. Op betaalde hulp mag niet bezuinigd worden.

Vrijwilligers die de gemeente ondersteunen bij de uitvoering van WMO-taken worden steeds belangrijker voor goede zorgverlening in de gemeente.

TeamDAP:

  • pleit voor ondersteunende maatregelen voor vrijwilligers en wil meer aandacht voor deze professionaliseringsslag bij de gemeente.
  • wil een actief beleid om werklozen te betrekken bij de ondersteuning van zorg, zoals het contact met mensen, activiteiten samen doen.
  • wil dat de gemeente initiatieven ontwikkelt samen met scholen, verenigingen, maatschappelijke- en zorgorganisaties ter ondersteuning van de zorg via bijv. een maatschappelijke stage.
  • vindt het erg belangrijk dat de gemeente de zorg zo inricht, coördineert en ondersteunt, dat het mogelijk wordt dat iedereen mee kan doen.

2.3 Eenzaamheid

Eenzaamheid tast het psychisch en/of sociaal welbevinden aan en kan o.a. leiden tot psychische en lichamelijke gezondheidsproblemen. Alleenstaande ouderen zijn in het bijzonder kwetsbaar voor eenzaamheid, zeker als hun gezondheid minder wordt en de kring van sociale contacten kleiner wordt.

Het percentage jongeren dat zich eenzaam voelt is ruim 52%. De afgelopen periode is er meer aandacht en begrip gekomen voor het gegeven dat naast ouderen ook jongeren met eenzaamheid te maken hebben en dat dit hun sociale ontwikkeling raakt.

De klachten van jongeren gaan naast eenzaamheid ook over een breder gevoel van somberheid. Dit wordt o.a. veroorzaakt door het gebrek aan perspectief: bijvoorbeeld onderwijs en prestatiedruk, onzekerheden op de arbeidsmarkt en woningmarkt, de wereldproblemen, wanneer kunnen we ons leven weer oppakken? Ook het gemis aan activiteiten en structuur speelt een rol. 

Ten aanzien van de zorg die wordt aangeboden in Haaksbergen wil TeamDAP dat: 

  • er initiatieven tegen eenzaamheid zijn door aandacht aan jongeren en ouderen te geven.
  • er voldoende vrijetijdsbesteding- en/of voorzieningen zijn voor de jeugd tussen twaalf en achttien jaar. Dit om onder andere overlast door hangjongeren te voorkomen.
  • er voldoende aanbod is aan activiteiten voor kinderen met een geestelijke of fysieke stoornis/beperking.
  • dat hulphonden als maatwerkvoorziening vanuit de WMO als maatwerkvoorziening worden verstrekt. Een hulphond vervult een belangrijke rol en stelt mensen in staat om zelfredzaam te zijn en om maatschappelijk te participeren.
  • cursussen worden aangeboden aan mensen die afhankelijk zijn van technische hulpmiddelen.
  • dat er stelselmatig preventief onderzoek onder de ouderen en jongeren in Haaksbergen plaatsvindt om vereenzaming op tijd te signaleren.
  • koppeling van zelfstandig wonen en zorg, waar zorg dichtbij levensbestendige woningen wordt aangeboden.

2.4 Ondersteuning voor mensen met een beperking

TeamDAP wil:

  • dat de gemeente een goede toegankelijkheid bevordert voor zowel de eigen als openbare gebouwen, bijvoorbeeld voor mensen in een rolstoel.
  • dat de gemeente en in het bijzonder het centrum rolstoelvriendelijk wordt gemaakt en gehouden.
  • dat het sporten voor mensen met een beperking ondersteund en gestimuleerd wordt.
  • dat voor mensen met een beperking zorg op maat geleverd wordt.

2.5 Verslavingszorg, alcohol, drugs en gokken

Drugsproblematiek is een groot en zichtbaar probleem in Haaksbergen en leidt tot schrijnende situaties. Verslavingen zoals alcohol en gokken, zorgen ook voor de nodige problematiek, maar zijn minder zichtbaar.

  TeamDAP wil:

  • dat er een helder beleid komt wat ook concreet tot uitvoering wordt gebracht.
  • integratie met WMO voorzieningen en maatschappelijke zorg
  • vroegtijdige signalering van problematiek en dat middelen moeten worden besteed aan preventief en curatief outreachende hulpverlening.
  • dat er meer aandacht wordt gegeven aan de mogelijkheden die er zijn voor gezinnen om hulp te krijgen.
  • aandacht voor het gebruik van drugs op scholen door leerlingen en studenten.